Konuyu başından sonuna kadar okudum. Yıllarını bu forumda geçirmiş biri olarak birkaç şey söylemeden geçmek istemiyorum. Yönetim tarafından konu boyunca sürekli “somut örnek verin, kanıt gösterin, olay üzerinden konuşalım” denildi. Gayet güzel. Somut örnek de geldi. Konu numarası da geldi. Kural maddesi de geldi. Sorular da tek tek soruldu. Atabeyi'nin son mesajında yaptığı şey de tam olarak buydu. Ortaya “yönetim kötü” deyip çekilmedi; yönetimin istediği şekilde örnekleri önüne koydu.
O zaman artık top üyelerde değil. Cevap sırası yönetimde. Çünkü üyeden kanıt isteyip kanıt geldiğinde konuyu başka yerlere çekmek, kelimelerin arasından farklı anlamlar çıkarmak veya tartışmayı tekrar “üyelerin üslubu” noktasına getirmek kolay. Zor olan, önüne konulan örneğe aynı açıklıkla cevap verebilmek.
Burada bence çok basit bir mesele var: Üye bir iddiada bulunduğunda “kanıtın nerede?” diye soruluyorsa, yönetici bir iddiada bulunduğunda da aynı soru sorulacak. Üyenin forum dışındaki davranışı değerlendiriliyorsa, gerektiğinde yöneticinin forum dışındaki davranışı da değerlendirilecek. Üyenin üslubu kurallara tabi ise, yönetici flaması kimseye ekstra dokunulmazlık sağlamayacak. Bunlar uygulanıyorsa çıkıp açıkça gösterirsiniz, konu kapanır. Uygulanmıyorsa da insanların “çifte standart var” demesine kızmanın pek bir anlamı kalmıyor.
Bir de şu “eleştiriye açığız” meselesi var. Eleştiriye açık olmak, sadece eleştiri gelmesine izin vermek değildir. Eleştiri geldiğinde verilen cevapla belli olur. Eski kullanıcıların bile mesaj yazarken “başımıza bir şey gelir mi?” diye düşünmeye başladığı bir ortam varsa burada sorun sadece üyelerin algısı değildir. Yönetim de dönüp “biz insanlarda neden böyle bir izlenim bıraktık?” diye düşünmek zorunda. Kimse kusura bakmasın ama yıllardır bu forumda bulunan insanlara sürekli “yanlış anlıyorsunuz”, “kanıtınız yok”, “öyle bir şey olmadı” demek de bir noktadan sonra cevap olmaktan çıkıyor. Hele ki kanıt diye istenilen şey önünüze koyulduktan sonra.
Ben herhangi bir üyenin yaptığı her şeyi doğru bulmak zorunda değilim. Racfourd'un söylediklerinin tamamını da savunmak zorunda değilim. Zaten mesele de bu değil. Mesele şu: Yönetim, üyeden beklediği standardı kendisine de uygulayabiliyor mu? Bence bu başlıkta uzun uzun konuşulmasına rağmen hala cevap bekleyen temel soru bu. Atabeyi'nin ortaya koyduğu örnekler yanlışsa tek tek açıklanır. Eksikse eksik olduğu söylenir. Haklı olduğu yer varsa da “evet, burada hata yapılmış” denir. Bu kadar.
Yönetici olmak her tartışmada son sözü söylemek değildir. Bazen önünüze konulan eleştiriye cevap vermek, bazen de hatalı olduğunuz yerde bunu kabul edebilmektir. Çünkü üyeye karşı sürekli hesap soran makamdaysanız, günün birinde üyeler de sizden hesap sorar. O gün geldiğinde de “neden bizi sorguluyorsunuz?” deme lüksünüz olmaz.
Kanıt istendi, kanıt sunuldu.
Sorular soruldu.
Şimdi cevap verme sırası yönetimde.
Kural koymak kolay. Mesele, o kuralı kendi tarafına da uygulayabilmek.
