[ERA7CAPONE] Alışması zor sana ilham verir konserin bıraktığı para. Bana ilham verir hasmıma bıraktığım kalıcı, büyük yara

Alışması zor, sana ilham verir konserin bıraktığı para
Bana ilham verir hasmıma bıraktığım kalıcı, büyük yara
Herkes yazar, sadece bazıları yaşar yazdıklarını
Firar dostlarıma ayırdım Bodrum'daki en güzel yazlıklarımı
Etmeyiz rica, suç ortağım etti iltica, etmedim tek bi' gün bile minnet
Hasım olmaya götün yemezse şarkılarımı memurlara dinlet
Ne yapsam konuşur bu millet, hepsinin yüzüne gülsem bile
"Yüzme bilmiyo'" derler, bütün denizin üstünde yürüsem bile

İtiraf et suç ortağını, anne, güzel günleri hayal et
Bıraktım tetiğe parmağımın izini, bu kara para ne lanet
Koydum bele emanet, annem dedi "Allah'a emanet"
Ederim kendi hasmıma ateş, ederim kendi şeytanıma davet

Her çocuğun hayali olsun gerçek, olsun anneler mutlu
Era7 gökkuşağı, Capone'sa hep parçalı bulutlu
Çünkü iki kardeşim tutuklu
Maalesef bizim rengimiz belli
Sevdiğim hâlâ mutlu, bilmeden bizi cezalarla evli
Kötü bi' şey olmasın diye iyi şeylerden bile kaç
Mermiler yerine attım prenses sana papatyalardan bile taç
Kopar teker teker, seviyo' sevmiyo', beklesen de gelmezki
Seni sevmeye, sevgilim, bi' ömür yetmez ki

Kötü bi' şey olmasın diye iyi şeylerden bile kaç
Mermiler yerine attım prenses sana papatyalardan bile taç
Kopar teker teker, seviyo' sevmiyo', beklesen de gelmezki
Seni sevmeye, sevgilim, bi' ömür yetmez ki

Ah bu ruhum yordu içimdeki esef,
Ve tenimde açtığı çiçek gibi sedef,
Hüzün kabuğu içine çekiliverdi keş'ef,
Dışarıda karanlık içimde gizli pertev!

Bi güne daha el salladım, giden gitti.
Ve o günün şahitleride gayıba karıştı.
Ben düşünmek işin içinden çıkamadm heeç,
Bir düş kurdum bin düşündüm düştüm ben.
Düştüğüm rüküş düşlerden düşe düşe bi hal oldum ben.
Var gücümle savaşıp çatışmaktayım.
Yabancılık çekerek alışmaktayım.
İşte onlar yaban insanlar,
İşte onlar meyvelerime sapanla taş atanlar.
Ağızları lahım filleri kahverengi,
Bulunamaz Sago'nun dengi,
Beni anlaman için gerek biraz bilgi.
İlim ilim demek, kendini bilmek demek,
Hayat demek değildir sabah, öğle, akşam yemek yemek,
Bilekle gelen emekten yemekse hüner demek,
Bunun için savaş gerek.
Hep taarruz var,
Hep zarar muharrebelerime katıl bak,
Kolaymı, zormu hayatım.
Ummadığım taşlar başımı yarar,
Budur maruzatım.
Ey zaat-ı pakım sübhaniyem, ilhamına muhtacım.
Dayanmak davranmaktan zor...
Son sözün yetmeyeceği yer mahşer,
Haylazlık eden şaşar beşer takıntılarını eşer,
Yaptıklarını eker ve kaderle yanyana ekip biçer,
İnsan hiç bi zaman tek değildir.
Ayakkabılarını istikametime çevir ki yürüdüğün yollar doğru olsun,
Ki isabet edesin ki isabetsiz giden öylece gider,
Yolu bitmezki giderde gider, giderler.
Haydi başlasın cefa bu şarkıyla ödenir vefa,
Azla gerekir ittifak yoklukla sürer dermiş sefa
Günde kaç kez görevini edersin ifa'a,
Ruha gerek şifaaa.
Ah bu ruhum yordu içimdeki esef,
Ve tenimde açtığı çiçek gibi sedef,
Hüzün kabuğu içine çekiliverdi keş'ef,
Dışarıda karanlık içimde gizli pertev!
Hep taarruz var,
Hep zarar muharrebelerime katıl bak,
Kolaymı, zormu hayatım.
Ummadığım taşlar başımı yarar,
Budur maruzatım.
Ey zaat-ı pakım sübhaniyem, ilhamına muhtacım.
Dayanmak davranmaktan zor...
Ne olur yani bu şarkıyla koysam en güzel çocuğu ortaya ha?
Ne olur yani bu şarkıyla koysam en güzel çocuğu ortaya ha?
Ne olur ha?!
Al.! Al.! Al koydum ortaya işte.!

Sana neden bahsetmemi istersin? (ha)
Hanım kızların iz bırakmadan yürüdükleri karlı yollardan mı?
Cemiyet aleminin ayaklarını kapan kapanlardan mı?
Ortaokul çocuklarının elindeki renkli haplardan mı?
Buna da çok şükür deme (deme)
Yıllar sonra olanlardan ötürü yüzüne tükürürse ufakça bir bebe
Geçmişin kahrı yakar bağrı, demedi deme
İnsanoğlu her şeyi deviremez bir bilekle
Bu şehrin ışıkları gün geçtikçe loşlaşmakta
Erkekler hemcinsinden hoşlanmakta
Yasaklar izdivaçta, örfe ters düşenler revaçta
Tavşanların aklı havuçta, ne kaldı avuçta?
Ta derinlere kadar yolu var
Ateşten terlikler giydirirler, beynin fokurdar
Zebaniler homurdar, et ile kemiğin sonu alevden murdar