Bilal Bera
Koydum Çalışma Masasını
- Katılım
- 30 Temmuz 2025
- Mesajlar
- 68
- Elmaslar
- 50
- Puan
- 505
- Konum
- Gebze
- Minecraft
- bilalbera
Discord:
bilalbera2424
Bilal Bera
İyi Okumalar Diler!
BİRİ BİZİ İZLİYOR - 2. Sezon 1. Bölüm: Siyah Varlık?İyi Okumalar Diler!
Steve Dağların Tepesindeki O Karanlık, Nemli Tünelden Aşağıya Bakıyordu. Kalbi Atmıyordu, Nefes Almıyordu; O Artık Sadece Herobrine İle Yaptığı Anlaşmanın Esiri Olan Bir "Gözcü" Ruhuydu. Aşağıda, Sıcacık Köy Evinde Arkadaşları Hiçbir Şey Hatırlamadan Gülüyor, Yeni Günün Planlarını Yapıyordu. Steve Kendi Bedenini De Onların Yanında Görüyordu. Herobrine, Arkadaşlarının Şüphelenmemesi İçin Steve'in Yerine Dünyaya Sahte Bir "Klon" Göndermişti.
Steve: (Kendi Kendine Fısıldar) En Azından Güvendedirler... Ben Bu Karanlığa Razıyım.
Herobrine: İzlemeye Devam Et Steve... Onların Sahte Neşesi, Senin Sonsuz Cezan Olacak. Haha—
Herobrine’ın Kahkahası Tünelde Yankılanırken Bir Anda Kesildi. Tüneldeki Ruh Meşalelerinin Mavi Işıkları Şiddetle Titremeye, Ardından Birer Birer Sönmeye Başladı. Duvarlardaki Taş Bloklar Morarmaya, Sanki Çürüyormuş Gibi Pikselleri Dökülmeye Başladı. Ortam Zifiri Bir Karanlığa Büründü. Herobrine Siyah Bir Varlık Görür Üstüne Tam Atılırken Bir Anda Kolları Ve Bacakları Zincirlenir.
Herobrine: Ne!?!? Bu İmkansız!
Bir Anda Herobrine Parçalara Ayrılır...
Siyah Varlık: 10... 9... 8... 7... 6... 5...
Steve Kaçabildiği Kadar Kaçar...
Siyah Varlık: 4... 3... 2... 1... Ve Süren Doldu KAÇABİLİRSİN AMA SAKLANAMAZSIN!
Siyah Varlık'ın Korkunç Sesi Tünelin Duvarlarında Yankılanırken, Steve Arkasına Bile Bakmadan Karanlık Koridorlarda Koşuyordu. Herobrine'dan Kalan Enerji Parçacıkları Havada Uçuşurken, Tünelin Çıkış Kapısı Aniden Kapandı. Steve Kapana Kısılmıştı. Tam O Sırada Siyah Varlık, Steve'in Tam Arkasında Belirdi. Yüzü Yoktu, Sadece Mutlak Bir Karanlıktan İbaretti.
Siyah Varlık: (Derin Ve Boğuk Bir Sesle) Korku Güzel Bir Yakıttır, Steve. Ama Senin Ruhun Benim İçin Sadece Bir Başlangıç.
Varlık Elini Uzattığı An, Tünelin Tabanı Tamamen Çöktü Ve Steve Kendini Boşlukta (Void) Aşağı Doğru Düşerken Buldu.
Steve: N-Nerdeyim Ben?!?
Steve Kendini Simsiyah, Sonu Olmayan Bir Boşluğun İçinde Buldu. Etrafında Hiçbir Blok, Hiçbir Işık Yoktu. Sadece Uzaklardan Gelen, Bozuk Bir Radyodan Yayılan O Cızırtılı Sesler Vardı. Steve Ayağa Kalkmaya Çalıştı Ancak Bedeninin Ağırlaştığını, Piksellerinin Yerinden Oynadığını Hissetti. Sanki Bir Karakter Değil, Bozulmuş Bir Kod Dosyası Haline Geliyordu.
Steve: (Korkuyla Etrafına Bakar) Felix? Arthur? Victor? Kimse Yok Mu?!?
Tam O Sırada, Karşısında Havada Asılı Duran Dev Bir Ekran Belirdi. Ekranın İçinde Köy Evi Vardı, Ancak Köy Evi Değil, Köyün Hata Veren Bir Versiyonuydu. Evler Yerçekimine Meydan Okuyarak Havada Dönüyor, Gökyüzü Mor Ve Siyah Çizgilerle Kaplanıyordu. Sahte Steve, Evin Ortasında Durmuş, Elinde Hiçbir Zaman Olmayan Bir Kılıçla Havaya Bakarak Gülüyordu.
Siyah Varlık'ın Sesi, Steve'in Doğrudan Zihnine Doğru Yankılandı:
Siyah Varlık: Burası Silinmiş Dosyalar Mezarlığı, Steve. Buraya Gönderilen Hiçbir Şey Asla Geri Dönemez. Arkadaşlarının Dünyası Artık Sadece Bir İllüzyon.
Steve, Köyün Ekranına Yaklaştı. Arthur Ve Victor'un Köşeye Sıkıştığını, Felix'in İse Kendi Kendine Bir Şeyler Mırıldandığını Gördü. Sahte Steve, Arthur'a Doğru Bir Adım Attı. O An Steve, Sahte Steve'in Gözlerinde Kendi Yansımasını Gördü.
Steve: (Bağırarak) Hayır! Onlara Dokunamazsın! Eğer Bir Şey Almak İstiyorsan, Bunu Onlardan Değil, Benden Al!
Siyah Varlık Sessizce Güldü. Boşlukta Yavaşça Steve'in Etrafında Dönmeye Başladı.
Steve Bir Anda Önünde Bütün Anılarını Gördü... En Güzel Olanları...
Siyah Varlık: Onlar Değerlimi Senin İçin HAHAHAHAHA GÜLDÜRME BENİ!
Siyah Varlık Bir Anda Kaybolur Steve Korku İçinde Etrafına Bakar
Steve, Kendi Anılarının Görüntülerine Dokunmaya Çalıştı. Ama Elini Uzattığı An, En Güzel Anıları (Arkadaşlarıyla Odun Topladığı, Madende İlk Elması Bulduğu O Mutlu Zamanlar) Gözlerinin Önünde Siyaha Boyanmaya, Çürümeye Ve Toza Dönüşmeye Başladı.
Steve: (Çaresizce Haykırır) DUR! YAPMA BUNU! ONLAR BENİM-
Tam O Sırada, Steve’in Ayaklarının Altındaki Zemin Sarsıldı.
Steve: Sen... KİMSİN SEN!
Siyah Varlık: Sakin Ol Dostum! Ben Null...
BİRİ BİZİ İZLİYOR - 2. Sezon 2. Bölüm: Anılar...
Steve, Yatağında Doğruldu. Başında Tarifsiz Bir Ağırlık Vardı. Etrafına Baktı; Her Şey Tanıdıktı Ama Bir O Kadar Da Yabancı. Köy Evinin Tahta Duvarları, Masanın Üzerindeki Meşale, Dışarıdan Gelen O Tanıdık İnek Böğürmeleri... Her Şey Yerindeydi Ama Steve, Neden Orada Olduğunu, Dün Gece Ne Yaptığını, Hatta İsminin Neden Steve Olduğunu Bile Hatırlamıyordu.
Kapı Gıcırdayarak Açıldı. İçeri Felix Girdi, Elinde Bir Kova Sütle Gülümseyerek Steve’e Baktı.
Felix: Günaydın Tembel! Yine Mi Uyuya Kaldın? Maden Planı Vardı Hani, Unutmadın Değil Mi?
Steve, Felix’in Yüzüne Boş Gözlerle Baktı. Kimdi Bu Adam? Neden Ona Bu Kadar Yakın Davranıyordu? İçinde Bir Yerlerde, Sanki Beyninin Derinliklerinde, Bir Şeylerin Koptuğuna Dair Bir His Vardı. Bozuk Bir Radyo Cızırtısı Gibi Bir Ses Zihninde Yankılandı, Ama Anlam Veremedi.
Steve: Ben... Ben Ne Yapacağımı Hatırlamıyorum Felix. Hangi Maden?
Felix Kahkahayı Bastı, Steve’in Omzuna Sertçe Vurdu.
Felix: Yine O Tuhaf Şakalarından Yapıyorsun! Hadi Toparlan, Arthur Ve Victor Kapıda Bekliyor.
Steve, Dışarı Çıktığında Köyü Gördü. Her Şey Normal Görünüyordu Ama Bir Anlığına, Gözlerini Kırptığında Evin Köşesinin Mor Ve Siyah Piksellere Ayrıldığını, Sanki Bir Görüntü Hatasıymış Gibi Titrediğini Gördü. Hemen Ardından Her Şey Düzeldi. Bir Anda Her Şeyi Hatırladı.
O An, Tüneldeki O Karanlığı, Herobrine'ın Parçalanışını Ve Null'un O Soğuk Sesini Zihnine Bir Ok Gibi Saplandı. Steve'in Gözleri Dehşetle Açıldı. Köyün Ortasında Dururken, Etrafındaki Her Şeyin—Ağaçların, Çimenlerin, Hatta Arkadaşlarının Sadece Birer Dizi Koddan İbaret Olduğunu Görebiliyordu. Felix'in Yüzü Bir Anda Çözünürlüğünü Kaybetti, Piksel Piksel Dağılarak Yerini İçi Boş Bir Yazılım Satırına Bıraktı.
Steve: (Haykırarak) Siz Gerçek Değilsiniz! Hepiniz Birer Yalan, Hepiniz Birer Klon!
Steve'in Bağırmasıyla Birlikte Köyün Zemininden Derin Bir Uğultu Yükseldi. Gökyüzü Kırılmaya Başladı; Güneş Bir Anda Sönüp Yerini Simsiyah, Bozuk Bir Kareye Bıraktı. Köy Evleri, Bir Kağıt Gibi Katlanıp Boşluğa Karışıyordu. Arthur Ve Victor, Steve'e Hiçbir Şey Olmamış Gibi Bakıyorlardı Ama Gözlerinde Artık Birer İfade Yoktu, Sadece Yanıp Sönen Birer Komut İstemi Vardı.
Null'un Sesi, Tüm Köyü Sarsarak Yankılandı:
Null: Bunu Hatırlaman Gerekmeyecekti Steve. Şimdi, Bu İllüzyonun Yıkılışını İzle!
Steve, Kendi Ellerinin De Şeffaflaştığını Gördü. Bir Anda Steve Yok Olur...
BİRİ BİZİ İZLİYOR - 2. Sezon 3. Bölüm: SEZON FİNALİ...
Steve gözlerini açtığında ne yatak vardı, ne köy, ne de bir beden. Tamamen karanlık, mutlak bir sessizlik... Havada asılı duruyormuş gibiydi ama basabileceği bir blok bile yoktu. Kendine bakmaya çalıştı; elleri ve kolları artık alışık olduğu o mavi tişörtlü piksellerden ibaret değildi. Vücudu, sürekli yer değiştiren harfler, sayılar ve yeşil hata kodlarından oluşan dalgalı bir sıvı gibiydi.
Steve: (Korkuyla seslenmeye çalışır ama sesi zihninde yankılanır) Ben... Ben yok mu oldum? Felix! Arthur! Neredeyim?!
Uzaklardan bir "Error 404: World Not Found" yazısı devasa neon ışıklarla parladı ve saniyeler içinde karanlıkta eriyerek kayboldu. Steve tamamen silindiğini düşündüğü an, tam karşısında iki parlak, beyaz göz belirdi.
Steve bir an bunun Herobrine olduğunu sanıp irkildi. Ama hayır, bu Herobrine değildi. Bu Null'du...
O Zifiri Karanlığın İçinden Süzülen İki Beyaz Göz, Steve’in Titreyen Ve Harflere Dönüşen Bedenine Kilitlendi. Null’un Etrafındaki Mutlak Siyahlık, Hiçlik’in Kendi Karanlığından Bile Daha Yoğundu. Yaklaştıkça, O Bozuk Radyo Cızırtıları Steve'in Zihnini Delecekmiş Gibi Şiddetlendi.
Null: (Derin, Boğuk Ve Yankılanan Bir Sesle) Kaçabileceğini Mi Sandın Steve? Burası Benim Evim. Burası Sadece Silinmiş Dosyaların Değil, Benim Tarafımdan Yok Edilenlerin Mezarlığı.
Steve, Sıvılaşmış Ve Yeşil Hata Kodlarına Dönüşmüş Ellerine Baktı. Hareket Etmek Bile Canını Yakıyordu Ama İçindeki Korku, Yavaşça Yerini Çaresiz Bir Öfkeye Bırakıyordu.
Steve: (Kodu Bozulan Sesiyle) Onlara... Arkadaşlarıma Ne Yaptın? Felix’e, Arthur’a, Victor’a... Onları O Sahte Dünyanın İçinde Neden Tutuyorsun?!
Null: Onlar Birer Kukla, Steve. Tıpkı Senin O Tünelde Dünyayı İzleyen Bir "Gözcü" Olman Gibi, Onlar Da Benim Yazdığım Senaryoyu Oynayan Piyonlar. Arkadaşlarının Dünyası Artık Sadece Benim Kodlarımla Dönüyor. Ve Sen... Sen Artık Sistemde Olmaması Gereken Bir Fazlalıksın.
Null Elini Hafifçe Havaya Kaldırdı. O An, Steve’in Etrafında Mor Ve Siyah Piksellerden Oluşan Devasa Zincirler Belirdi.
Zincirler Steve'in Kod Bedenini Tamamen Parçalamak Üzereyken, Steve'in İçinde Hiçlik'ten Bile Daha Derin Bir Güç Uyandı. Bu, Arkadaşlarına Olan Bağlılığının Ve Herobrine'dan Kalan O Son Enerji Kırıntılarının Yarattığı Bir Patlamaydı.
Bir Anda, Steve'in Harflerden Oluşan O Dalgalı Gözleri Değişmeye Başladı. Yeşil Hata Kodları Silindi Ve Yerini Saf, Parlak Ve Hiçlik'i Bile Aydınlatan Bir Beyazlığa Bıraktı. Steve'in Gözleri Artık Tıpkı Ezeli Düşmanı Herobrine Gibi Bembeyazdı; Ama Bu Beyazlık Bir Nefretin Değil, Saf Bir Adaletin Işığıydı.
Steve: (Sesi Artık Bozuk Değil, Binlerce Karakterin Aynı Anda Konuştuğu Devasa Bir Yankı Gibi) SEN... TAM BİR APTALSIN!
Steve'in Bembeyaz Gözlerinden Çıkan Işık, Etrafındaki Mor Zincirleri Birer Cam Parçası Gibi Tuzla Buz Etti. Null, Hayatında İlk Kez Korkuyu Hissetti. O Mutlak Karanlığı, Steve'in Yeni Gücü Karşısında Geri Çekilmeye Başladı.
Null: (Dehşetle Geri Adım Atar) Bu İmkansız! Sen Sadece Bir Verisin! Nasıl Sistem Yetkilerini Ele Geçirebilirsin?!
Steve Elini Havaya Kaldırdı. Bembeyaz Gözlerinden Yayılan Işık, Steve'in Elinde Saf Enerjiden Oluşan Devasa Bir Kılıca Dönüştü. Steve, Hiçlik'in Yerçekimine Meydan Okuyarak Bir Şimşek Hızıyla Null'un Üzerine Atıldı.
Null'un O Korkunç Beyaz Gözleri Bir Anlığına Titredi, Pikselleri Çatlamaya Başladı. Null, Binlerce Siyah Parçaya Bölündü. Karanlığı Hiçlik'in Boşluğuna Dağıldı Ve Sesi Sonsuza Dek Kesildi.
Null Artık Yoktu. Ama Steve'in Gözlerindeki O Beyaz Işık Sönmedi. Steve, Hiçlik'in Ortasında Tek Başına Dururken, Havada Asılı Duran O Sahte Köy Ekranına Baktı...
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
YAZAR: bilalbera
KURGU VE SENARYO: bilalbera (Yapay Zekadan Yardım Alınmıştır.)
SEZONUN BİTME TARİHİ: 5 Haziran 2026
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
BÜTÜN HİKAYE BOYUNCA KULLANILAN KARAKTERLER:
Steve: Hikayenin Ana Karakteri
Arthur: Steve'in Arkadaşı
Victor: Steve'in Arkadaşı
Felix: Steve'in Arkadaşı
Herobrine: Hikayenin Kötü Karakteri- Karakteriydi...
Null: Siyah Bir Varlık...
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
OKUDUĞUNUZ İÇİN TEŞEKKÜRLER!
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
BİRİ BİZİ İZLİYOR - Sezon 3: SON PERDE:
08.06.2026
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
VE...
SEZON 3 TAM BÖLÜM OLARAK YAYINLANACAK!
08.06.2026
SEZON 3 TAM BÖLÜM OLARAK YAYINLANACAK!
08.06.2026
Son düzenleme:
