- Katılım
- 27 Mart 2020
- Mesajlar
- 193
- Elmaslar
- 60
- Puan
- 9.005
- Yaş
- 24
- Konum
- İstanbul
- Minecraft
- MrLexia
Discord:
mrlexia
Minecraft: Kayıp Diyarın Keşfi
Bir sabah Alex, köyün yakınındaki ormanda garip bir ışık fark etti. Normalde her gün ormanda odun toplarken hiçbir gariplik olmazdı, ama bu ışık… farklıydı. Parlayan mavi ve mor ışıklar, ağaçların arasından süzülüyordu. Merakına yenik düşen Alex, eline demir baltasını ve bir miktar ekmek alarak ışığın kaynağına doğru ilerlemeye başladı.
Yol boyunca tuhaf yaratıkların seslerini duyuyordu. Normalde ormanda sadece zombiler ve örümcekler olurdu ama bu sesler… daha derinden, daha tehditkârdı. Işığın kaynağına vardığında, eski taşlardan yapılmış, yosunlarla kaplanmış bir portal buldu. Portalın içi mor ve mavi bir girdap gibi dönüyordu. Alex’in kalbi hızla çarpmaya başladı.
"“Bu… bir portal mı? Ama Nether portalına hiç benzemiyor.”
Merakı korkusunu bastırdı. Alex, baltasını sıkıca kavradı ve portalın içine adım attı. Aniden bir çekim hissiyle sarsıldı, etrafındaki dünya döndü ve kendini bambaşka bir yerde buldu. Gökler mor ve mavi parlıyordu, yerler ise parlayan taşlarla kaplıydı. Etrafında devasa, kristal ağaçlar vardı ve havada küçük ışık topları süzülüyordu.
Birden, arkasından gelen bir sesle irkildi:
“Buraya nasıl geldin?”
Alex döndüğünde karşısında parlayan zırhlar giymiş, uzun siyah saçlı bir figür gördü. Figürün elinde parlayan bir kılıç vardı ve gözleri sanki içini görüyormuş gibi Alex'e bakıyordu.
“Ben Alex… Burası neresi?” diye sordu Alex.
“Burası Kayıp Diyar. Buraya kolay kolay kimse giremez. Ama belli ki bir sebep için buradasın.”
Figür kendini tanıttı: Ben Lucas, Lucas sonrasında Alex’e bu diyarın çok uzun zamandır bir tehlikeyle karşı karşıya olduğunu anlattı. Karanlık Lord, diyarın merkezindeki Işık Kristali'ni ele geçirmişti. Eğer kristal tamamen karanlığa kapılırsa, bu diyar ve Alex’in dünyası sonsuza kadar yok olacaktı.
Alex, Lucas’a yardım etmeye karar verdi. Yol boyunca devasa golemlerle, hayalet benzeri yaratıklarla ve zehirli sarmaşıklarla dolu mağaralardan geçtiler. Bir mağarada, Alex kaybolmuş ve kristal bir baltaya sahip olan eski bir savaşçının ruhuyla karşılaştı. Savaşçının ruhu Alex’e seslendi:
“Eğer kalbin saflığını korursan, bu balta senin kaderini değiştirecek.”
Alex, baltayı eline aldığında baltanın kristalleri parladı ve Alex’in zırhı ışıkla kaplandı. Lucas, bunun bir işaret olduğunu söyledi: Alex, Kayıp Diyar’ın kurtarıcısıydı.
Sonunda Karanlık Lord’un kalesine vardıklarında, kalenin kapıları devasa obsidiyen taşlarla kaplıydı. Alex baltasını kaldırıp kapılara vurduğunda, kristalin ışığı karanlığı yararak kapıları açtı. Karanlık Lord, gölgelerden yükselerek Alex’in karşısına çıktı.
“Bu diyar benim olacak!” diye kükredi Karanlık Lord.
Alex ve Lucas, Karanlık Lord ile çarpışmaya başladı. Alex baltasını savurduğunda kristaller parladı ve gölgeleri dağıttı. Son bir vuruşla Alex, baltasını Karanlık Lord’un gölgesine sapladı. Bir çığlık yankılandı ve karanlık dağıldı. Kristal, eski haline döndü ve diyar tekrar aydınlandı.
Lucas, Alex’e teşekkür ederek elini omzuna koydu:
“Artık burası güvende. Sen olmasaydın, bu mümkün olmazdı.”
Alex, bir ışık huzmesinin onu sarıp tekrar portala götürdüğünü hissetti. Gözlerini açtığında tekrar köyünün ormanında buldu kendini. Elinde hala kristal baltası vardı. Hafifçe gülümsedi.
“Sanırım yeni bir macera başlıyor.”
SON
Bir sabah Alex, köyün yakınındaki ormanda garip bir ışık fark etti. Normalde her gün ormanda odun toplarken hiçbir gariplik olmazdı, ama bu ışık… farklıydı. Parlayan mavi ve mor ışıklar, ağaçların arasından süzülüyordu. Merakına yenik düşen Alex, eline demir baltasını ve bir miktar ekmek alarak ışığın kaynağına doğru ilerlemeye başladı.
Yol boyunca tuhaf yaratıkların seslerini duyuyordu. Normalde ormanda sadece zombiler ve örümcekler olurdu ama bu sesler… daha derinden, daha tehditkârdı. Işığın kaynağına vardığında, eski taşlardan yapılmış, yosunlarla kaplanmış bir portal buldu. Portalın içi mor ve mavi bir girdap gibi dönüyordu. Alex’in kalbi hızla çarpmaya başladı.
"“Bu… bir portal mı? Ama Nether portalına hiç benzemiyor.”
Merakı korkusunu bastırdı. Alex, baltasını sıkıca kavradı ve portalın içine adım attı. Aniden bir çekim hissiyle sarsıldı, etrafındaki dünya döndü ve kendini bambaşka bir yerde buldu. Gökler mor ve mavi parlıyordu, yerler ise parlayan taşlarla kaplıydı. Etrafında devasa, kristal ağaçlar vardı ve havada küçük ışık topları süzülüyordu.
Birden, arkasından gelen bir sesle irkildi:
“Buraya nasıl geldin?”
Alex döndüğünde karşısında parlayan zırhlar giymiş, uzun siyah saçlı bir figür gördü. Figürün elinde parlayan bir kılıç vardı ve gözleri sanki içini görüyormuş gibi Alex'e bakıyordu.
“Ben Alex… Burası neresi?” diye sordu Alex.
“Burası Kayıp Diyar. Buraya kolay kolay kimse giremez. Ama belli ki bir sebep için buradasın.”
Figür kendini tanıttı: Ben Lucas, Lucas sonrasında Alex’e bu diyarın çok uzun zamandır bir tehlikeyle karşı karşıya olduğunu anlattı. Karanlık Lord, diyarın merkezindeki Işık Kristali'ni ele geçirmişti. Eğer kristal tamamen karanlığa kapılırsa, bu diyar ve Alex’in dünyası sonsuza kadar yok olacaktı.
Alex, Lucas’a yardım etmeye karar verdi. Yol boyunca devasa golemlerle, hayalet benzeri yaratıklarla ve zehirli sarmaşıklarla dolu mağaralardan geçtiler. Bir mağarada, Alex kaybolmuş ve kristal bir baltaya sahip olan eski bir savaşçının ruhuyla karşılaştı. Savaşçının ruhu Alex’e seslendi:
“Eğer kalbin saflığını korursan, bu balta senin kaderini değiştirecek.”
Alex, baltayı eline aldığında baltanın kristalleri parladı ve Alex’in zırhı ışıkla kaplandı. Lucas, bunun bir işaret olduğunu söyledi: Alex, Kayıp Diyar’ın kurtarıcısıydı.
Sonunda Karanlık Lord’un kalesine vardıklarında, kalenin kapıları devasa obsidiyen taşlarla kaplıydı. Alex baltasını kaldırıp kapılara vurduğunda, kristalin ışığı karanlığı yararak kapıları açtı. Karanlık Lord, gölgelerden yükselerek Alex’in karşısına çıktı.
“Bu diyar benim olacak!” diye kükredi Karanlık Lord.
Alex ve Lucas, Karanlık Lord ile çarpışmaya başladı. Alex baltasını savurduğunda kristaller parladı ve gölgeleri dağıttı. Son bir vuruşla Alex, baltasını Karanlık Lord’un gölgesine sapladı. Bir çığlık yankılandı ve karanlık dağıldı. Kristal, eski haline döndü ve diyar tekrar aydınlandı.
Lucas, Alex’e teşekkür ederek elini omzuna koydu:
“Artık burası güvende. Sen olmasaydın, bu mümkün olmazdı.”
Alex, bir ışık huzmesinin onu sarıp tekrar portala götürdüğünü hissetti. Gözlerini açtığında tekrar köyünün ormanında buldu kendini. Elinde hala kristal baltası vardı. Hafifçe gülümsedi.
“Sanırım yeni bir macera başlıyor.”
SON
Son düzenleme: